تراکنش‌ چند امضایی چیست؟

0 ۶۲۱

تراکنش‌ چند امضایی

تراکنش‌های استاندارد بر روی شبکه‌ها‌ی رمزارز می توانند با عنوان تراکنش‌های تک امضایی نیز شناخته شوند؛
زیرا در این تراکنش‌ها فقط به یک امضای دیجیتال برای انتقال وجوه لازم است.
هرچند رمزارزهایی مانند بیت کوین می توانند به وسیله‌ی تراکنش‌های چند امضایی ( multisignatare or multising) نیز پشتیبانی شوند.
تراکنش‌ چند امضایی فرآیندی است که در آن برای انجام تراکنش‌ها ( معاملات) به دو امضای دیجیتالی
یا بیشتر نیاز است.
علاوه بر این، تراکنش‌ چند امضایی به تراکنش‌های M-of-N نیز اشاره دارد.

برای بهتر متوجه شدن تراکنش‌های M-of-N به مثال‌های زیر توجه کنید:

1of2 :

آلیس و باب دارای یک حساب رمزارز مشترک هستند
و امضای هر یک از این دو نفر برای انتقال و استفاده کردن پول‌های حساب مشترک شان لازم است.

2of2

آلیس و باب دارای یک حساب رمزارز مشترک هستند و امضای هر دونفر آن‌ها برای انتقال و استفاده کردن پول‌های حساب مشترک شان لازم است.

علاوه بر این خدمات، از تراکنش‌های چند امضایی نیز می توان در خدمات سپرده بین 2 تا 3 نفر

(2of3) بین خریدار، فروشنده و شخص سومی به عنوان میانجی گر نیز استفاده کرد.
برای مثال باب و آلیس یک معامله‌ای بین خود انجام می دهند به وسیله این معامله، باب می تواند بیت کوین برای کالاهای فروشی آلیس بفرستد.
اگر این معامله از قبل تعیین شده باشد، باب( به عنوان خریدار) و آلیس

 ( به عنوان فروشنده) باید قراردادی به منظور انتقال پول به آلیس پس از تحویل کالا، امضاء کنند.

اگر مشکلی در معامله‌ی انجام شده پیش آید یا این که کالاها به مقصد نرسند، باب و آلیس می توانند قراردادی به عنوان بازپرداخت بین یکدیگر امضاء کنند.
اگر باب و آلیس برای دریافت پول به توافق نرسند نمی توانند هیچ سهمی از پول موجود داشته باشند.
در صورت به توافق نرسیدن این دو نفر، به شخص سومی برای میانجی گری بین این دونفر نیاز است.
این شخص می تواند با سنجیدن شرایط موجود قراردادی را برای دو طرف مقابل امضاء کند که برای هر یک از طرفین دارای سود است.

همچنین این شخص نمی تواند پولی را برای خود برداشت کند زیرا برای برداشت پول، به امضای دوم هر یک از طرفین نیازمند است.

تراکنش‌های چند امضایی برای انجام تراکنش‌ها و معاملات به وسیله ارزهای دیجیتال، امنیت ایجاد می کند؛
زیرا می تواند نقاط خرابی را تشخیص داده و آن‌ها را حذف کند.
همچنین می تواند کلیدهایی را برای حساب‌های رمزارز که توسط تراکنش‌های چند امضایی پشتیبانی می شوند در دستگاه‌های جداگانه تولید و ذخیره کند.
برای مثال، زمانی که باب یک معامله با ارزهای دیجیتال انجام می دهد،
تراکنش‌های چند امضایی که این معامله را پشتیبانی می کنند یک کلید جداگانه برای باب در کامپیوترش و یک کلید جداگانه برای تلفن همراهش تولید و ذخیره می کند؛
از این رو هکرانی که به سیستم باب حمله می کنند نمی توانند به حساب او دسترسی پیدا کنند
زیرا علاوه بر کلیدی که در کاپیوتر باب است به کلید تلفن همراه او نیز نیاز دارند.
از این رو استفاده از تراکنش‌های چند امضایی باعث افزایش امنیت اکوسیستم ارزهای دیجیتال می شوند.

تراکنش‌های چند امضایی تفاوت چندانی با قراردادهای کاغذی ندارند
فقط با این تفاوت کوچک که تعداد امضاها در تراکنش‌ چند امضایی بیشتر است.
به عنوان مثال برای پاس شدن یک چک شرکتی، به چندین امضای عوامل این شرکت نیاز است.
در تراکنش‌چند امضایی برای انجام معاملات به وسیله‌ی  رمزارزها به چندین امضاء نیاز است.

در حال حاضر از این تکنولوژی در بیت کوین استفاده می شود.

با این وجود، ترکیب تکنولوژی بلاک چین و تراکنش‌های چند امضایی نشان می دهند که تراکنش‌های آینده توسط این دو تکنولوژی کنترل و هدایت خواهد شد.

برای کسب اطلاعات بیشتر درکانال تلگرام دری کوینعضو شوید.

80%
Awesome
  • Design

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.