هرچه آنچه باید در مورد سگویت بدانید؟

0 ۳۱

سگویت (SegWit) چیست؟

Segregated Witness یا همان SegWit یک ارتقا (به روزرسانی) پروتکل بوده که در سال 2015 میلادی ایجاد و توسعه پیدا کرده است; این مفهوم، به عنوان راه حلی برای حل مشکلات مقیاس پذیری که شبکه‌های بلاک چین با آن روبرو بوده و هنوز هم هستند، معرفی شده است.
به طور متوسط، شبکه بیت کوین هر 10 دقیقه یک بار; یک بلاک جدیدی را تولید می کند که بلاک مورد نظر; شامل چندین تراکنش و معامله می شود; به این ترتیب، اندازه هر بلاک، بر تعداد معاملات قابل تایید در هر بلاک تاثیر خواهد گذاشت; در حال حاضر، بلاک چین بیت کوین توانایی پردازش 7 معامله و تراکنش را در هر ثانیه دارد.
ایده اصلی سگویت این است که داده‌های بلاک را به گونه‌ای سازماندهی مجدد کند که امضاها; دیگر همراه داده‌های معامله قرار نگیرند.

به عبارت دیگر، ارتقا سگویت شامل تفکیک و جداسازی شاهدان (امضاها) از داده‌های معامله است; این امر; امکان ذخیره بیشتر معاملات در یک بلاک را فراهم کرده و در نهایت; توان معاملاتی شبکه را افزایش خواهد داد.
تنها با پردازش 7 معامله در هر ثانیه، گاهی اوقات یک معامله بیت کوین می تواند بیشتر به طول بینجامد; این فرآیند در مقایسه با راه‌ حل‌های پرداختی مرسوم و شبکه‌های مالی که می توانند هزاران تراکنش را در هر ثانیه پردازش کنند; بسیار کندتر خواهد بود.

سگویت در سال 2015 میلادی توسط توسعه دهنده بیت کوینی به نام Pieter Wuille (و دیگر افراد) توسعه پیدا کرده است; در آگوست سال 2017 میلادی، ارتقا سگویت به عنوان سافت فورک; در شبکه بیت کوین اجرا و پیاده سازی شد.

امروزه، چندین پروژه رمزارز وجود دارند که از سگویت بهره می گیرند مانند بیت کوین و لایت کوین; ارتقا پروتکل، چندین مزیت به همراه داشته است که از این مزیت‌ها می توان به بهبود سرعت تراکنش‌ها و معاملات و ظرفیت بلاک اشاره داشت.

مزایای اصلی سگویت

افزایش ظرفیت:

یکی از بزرگ ترین مزایای سگویت، افزایش ظرفیت هر بلاک است; با حذف داده‌های امضا از ورودی معامله; معاملات و تراکنش‌های بیشتری می توانند در یک بلاک واحد، ذخیره سازی شوند.

معاملات از دو مولفه اصلی تشکیل شده‌اند:

ورودی‌ها (inputs) و خروجی‌ها (outputs); در واقع، یک ورودی حاوی آدرس عمومی فرستنده بوده; در حالی که یک خروجی شامل آدرس عمومی گیرنده می شود; با این حال، فرستنده باید اثبات کند که وجوه منتقل می شوند و این کار را باید از طریق امضای دیجیتالی انجام دهد.

بدون سگویت، داده‌های امضا می توانند حدود 65% از بلاک را به خود اختصاص دهند; با سگویت، داده‌های امضا از ورودی معامله دور می شوند; این امر سبب خواهد شد که اندازه موثر بلاک از 1 مگابایت به 4 مگابایت افزایش پیدا کند.

کاربران به این موضوع باید توجه داشته باشند که سگویت; افزایش اندازه واقعی بلاک نیست! در مقابل; سگویت یک راه حل مهندسی برای افزایش اندازه موثر بلاک; بدون افزایش حد اندازه بلاک به شمار می آید; اندازه بلاک واقعی 1 مگابایت بوده در حالی که، حد اندازه موثر بلاک 4 مگابایت است.

علاوه بر این‌ها، سگویت ایده وزن بلاک را نیز معرفی کرده است; این امکان وجود دارد که وزن بلاک به عنوان مفهومی در نظر گرفته شود که جایگزین ایده اندازه بلاک می شود.

درواقع، وزن بلاک اندازه‌ای است که شامل تمام داده‌های بلاک داده‌های معامله (1 مگابایت) و داده‌های امضا (حداکثر 4 مگابایت) که دیگر بخشی از قسمت ورودی نیستند، می شود.

افزایش سرعت معاملات:

با داشتن بلاکی که می تواند تراکنش‌ها و معاملات بیشتری را در خود ذخیره کند; سگویت این توانایی را دارد که سرعت معاملات را نیز افزایش دهد از این رو حجم بیشتری از معاملات و تراکنش‌ها می توانند از طریق بلاک چین به حرکت درآیند; حتی اگر یک بلاک ممکن باشد همان مقدار زمان از ماین را به خود اختصاص دهد; معاملات بیشتری در آن پردازش خواهند شد و در نهایت، نرخ TPS بالاتر خواهد رفت.

علاوه بر این، افزایش سرعت معاملات می تواند منجر به کاهش هزینه‌ها در شبکه بیت کوین شود.

پیش از سگویت، این امری عادی بود که برای هر معامله حدود 30 دلار هزینه صرف شود! با این حال; سگویت هزینه مورد نظر را به طور چشمگیری کاهش داده و به کمتر از یک دلار در هر معامله رسانده است.

رفع انعطاف پذیری معاملات:

یکی از مسائل مهمی که در رابطه با بیت کوین وجود داشت; احتمال بالقوه دستکاری امضاهای معاملات بود!
اگر یک امضا تغییر پیدا کند، سبب از بین رفتن معامله میان دو طرف قرارداد خواهد شد; از آنجایی که داده‌های ذخیره شده در تکنولوژی بلاک چین عملا تغییرناپذیر هستند; معاملات نامعتبر برای همیشه می توانند در بلاک چین ذخیره شوند!

با سگویت، امضاها دیگر بخشی از داده‌های معاملات نبوده و در نهایت; امکان تغییر این داده‌ها وجود نخواهد داشت.
حل این مشکل، سبب ایجاد نوآوری‌های بیشتری در جامعه بلاک چین شده است مانند پروتکل‌های لایه دوم و قراردادهای هوشمند.

سگویت و شبکه لایتینگ

توسعه پروتکل‌های لایه دوم با رفع اشکالات انعطاف پذیری معاملات، تاحدودی امکان پذیر شد; به عبارت ساده تر، پروتکل‌های لایه دوم، پلتفرم‌ها و محصولات جدیدی هستند که در بالای بلاک چین ساخته شده‌اند مانند بیت کوین; یکی از محبوب ترین پروتکل‌های لایه دوم، شبکه لایتینگ است.

شبکه لایتینگ، یک پروتکل لایه دوم بوده که در بالای شبکه بیت کوین کار می کند; هدف اصلی شبکه لایتینگ این است معاملات بیشتری را در مدت زمان کوتاهی تایید کند که نتیجه آن; معاملات سریع تر برای کاربران خواهد بود.

شبکه لایتینگ در ابتدا تنها برای بیت کوین توسعه یافته بود; اما در حال حاضر، چندین پروژه ارز دیجیتال و بلاک چین هستند که در حال کار بر روی اجرای این تکنولوژی برای شبکه‌های مرتبط با خود هستند.

SegWit در برابر SegWit2x!!

سگویت یک ارتقا سافت فورک به شمار می آید; به این معنی که به عقب، سازگار است. به عبارت دیگر، نودهای بیت کوین که ارتقا پیدا نکرده و شامل سگویت می شوند; هنوز هم توانایی پردازش معاملات را دارند; با این حال، اجرای سگویت دیگری به نام SegWit2x مطرح و پیشنهاد شده که به ارتقا هارد فورک نیار دارد.

تفاوت اصلی و کلیدی که در میان سگویت و SegWit2x وجود دارد این است که دومی تنها شامل ایجاد تغییرات در دسته معاملات نمی شود; بلکه اندازه بلاک را نیز افزایش می دهد; با این شرایط، اندازه بلاک بزرگ تر می تواند بار اپراتوهای نود و ماینرها را افزایش دهد زیرا داده‌های بیشتری برای هندل کردن وجود خواهند داشت.

تفاوت قابل ملاحظه دیگری که وجود دارد این است که پیشنهاد سگویت توسط جامعه بیت کوین، پشتیبانی و اجرا شد.

از طرف دیگر، SegWit2x تغییر قابل توجهی را به یکی از قوانین بنیادی که بر بیت کوین حاکم است را مطرح کرد; اما از آنجایی که توسعه دهندگان نتوانستند بر سر اجرا و تصویب آن به نتیجه واحدی برسند; جنبش SegWit2x در نهایت به تعلیق درآمد.

منبع : Binance academy

80%
Awesome
  • Design

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.