Maker-Taker در ارزهای دیجیتال

0 ۴۲۰

Maker و Taker دو نوع هزینه‌های مختلفی هستند که در صرافی‌های ارزهای دیجیتال مورد استفاده قرار می گیرند.

اصطلاح Maker از مفهوم “market maker” منشا می گیرد.
market maker کسی است که نقدینگی را وارد بازار می کند (نقدینگی ایجاد می کند).
Maker کسی است که سفارشات (limit orders) را در دفاتر (order books) قرار می دهد.
بدون قرار گرفتن سفارشات در دفاتر، قیمت ارزهای دیجیتال در صرافی‌های رمزارز، نوسانات بسیار زیادی خواهد داشت! بنابراین، market makers با هزینه‌های کم، در برخی از بازارها نقدینگی ایجاد می کنند.

هزینه‌های Maker-Taker

1- Taker یا گیرنده کسی است که تصمیم می گیرد سفارش‌هایی را قرار دهد که بلافاصله با یک سفارش موجود در book (دفتر) تطابق پیدا کند.
2- در همین حال، Maker کسی است که باعث ایجاد معاملات می شود (چه معاملات خریداری شوند چه به فروش برسند) و باید هزینه‌های مربوط به آن را انجام دهد.
همانگونه که در بالا به آن اشاره شده، این سفارش از این حقیقت منشا می گیرند
که باید در دفاتر (books) مربوطه قرار بگیرند.
Takerها معمولا هزینه‌های زیادی را پرداخت می کنند و این در حالی است که Makerها هزینه‌های کمتری را انجام می دهند. به همین دلیل این کار باعث ایجاد انگیزه‌ای برای قرار دادن سفارشات در دفاتر می شود.
به همین دلیل در اکثر موارد، اگر این امکان در بازار وجود داشته باشد، همه می خواهند Maker باشند
و از ساختار هزینه‌های Maker-Taker استفاده کنند.
بنابراین در هر موقعیت، سفارشات مورد نظری که بلافاصله معامله نمی شوند، ایجاد شوند، کاربران باید منتظر بمانند
تا سفارشات مورد نظرشان با سفارشات market و stop order خریداران و فروشندگان دیگر تطابق پیدا کنند.

چرا صرافی‌های رمزارز از مدل Maker-Taker استفاده می کنند؟
بازارهایی وجود دارند که دارای تجارت‌های با فرکانس بالا هستند و از تجارت‌های سریعی که باعث کاهش نقدینگی و تحریف قیمت‌ها می شوند، رنج می برند.
صرافی‌ها می توانند از طریق مطالبات هزینه‌های Maker-Taker، رفتارهای نامطلوب را خنثی و تعال ایجاد کنند. آن‌های برای افرادی که ترید با سرعتی انجام می دهند، بیمه در نظر می گیرند.
به همین دلیل نیز ذخیره و انجام سفارشات (limit orders) به ثبات قیمت‌ کوین‌ها، کمک زیادی می کند.

درک مفهوم هزینه‌های ناشی از Maker-Taker

اگر مشتری محدودیت‌هایی، زمانی که سفارشات انجام شده به سرعت معامله نمی شوند، قرار دهد، هزینه‌های Maker شارژ می شوند.
در عین حال نیز، هزینه‌های Taker، زمانی که سفارشات به درستی معامله شوند، شارژ می شوند.
همچنین هنگامی که در انجام مبادلات مربوطه، هزینه‌های مرتبط با taker بالا باشد مشتری باید تا زمانی که می تواند، هزینه‌های مرتبط با Maker را پرداخت کند.
پرداخت و انجام هزینه‌های مرتبط با Maker، نیازمندِ تنظیم سفارشات (limit orders) هستند.
سفارشات Limit order کمک شایانی به بازارها می کنند.
با تمام این تفاسیر، Maker به معنای سفارش دهنده و Taker نیز به معنای پذیرنده یا گیرنده‌ی سفارش است.
صرافی‌های رمزارز براساس مدل Maker-Taker عمل می کنند و هزینه‌های متفاوتی را نیز در نظر می گیرند.
همچنین Makerها باعث ایجاد معاملات می شوند.
Takerها نیز کسانی هستند که معاملات خرید یا فروش را قبول می کنند.

80%
Awesome
  • Design

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.